+302610430266
Άρθρα
►▼
Αλλεργική Ρινίτιδα
Η αλλεργική ρινίτιδα είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας που επηρεάζει το 5-50% του πληθυσμού, με συνεχώς αυξανόμενη επίπτωση.
Επηρεάζει την κοινωνική ζωή, την σχολική επίδοση και την εργασιακή παραγωγικότητα.Μεγαλύτερη επίπτωση παρουσιάζει στις ηλικίες από 15-25 έτη.
Είναι η φλεγμονώδης αντίδραση του βλεννογόνου της μύτης, μετά από την επανειλημμένη έκθεση του ρινικού βλεννογόνου σε οποιοδήποτε αλλεργιογόνο, που οδηγεί σε ρινική υπεραντιδραστικότητα (ρινική συμφόρηση και καταρροή).
Επηρεάζει την κοινωνική ζωή, την σχολική επίδοση και την εργασιακή παραγωγικότητα.Μεγαλύτερη επίπτωση παρουσιάζει στις ηλικίες από 15-25 έτη.
Είναι η φλεγμονώδης αντίδραση του βλεννογόνου της μύτης, μετά από την επανειλημμένη έκθεση του ρινικού βλεννογόνου σε οποιοδήποτε αλλεργιογόνο, που οδηγεί σε ρινική υπεραντιδραστικότητα (ρινική συμφόρηση και καταρροή).
Αίτια
Για την εποχιακή ή μη εποχιακή (ολοετής) αλλεργική ρινίτιδα ευθύνονται τα εισπνεόμενα αλλεργιογόνα. Σ΄αυτά περιλαμβάνονται οι γύρεις, τα σπόρια των μυκήτων, το τρίχωμα των κατοικίδιων ζώων και τα ακάρεα της οικιακής σκόνης. Επίσης τα ούρα ποντικών και τα παράγωγα των κατσαρίδων(κόπρανα, δέρματα, αυγά, σίελος) αποτελούν τις κύριες πηγές των αλλεργιογόνων της εισπνεόμενης σκόνης.
Λιγότερο σημαντικό ρόλο στην αιτιολογία της αλλεργικής ρινίτιδας παίζουν τα αλλεργιογόνα τροφικής προέλευσης.
Το θετικό κληρονομικό ιστορικό αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα ανάπτυξης αλλεργικής ρινίτιδας.
Η νεότερη κατάταξη της διεθνούς οργάνωσης ARIA (Allergic Rhinitis and its Impact on Asthma), η αλλεργική ρινίτιδα διακρίνεται σε διαλείπουσα όταν τα συμπτώματα διαρκούν λιγότερο από 4 ημέρες την εβδομάδα ή λιγότερο από 4 εβδομάδες το χρόνο και σε εμμένουσα όταν τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από 4 ημέρες την εβδομάδα και περισσότερο από 4 εβδομάδες το χρόνο.
Συμπτώματα
Τα τυπικά συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας είναι:
Στα κλινικά ευρήματα περιλαμβάνονται και αρκετά χαρακτηριστικά σημεία της αλλεργίας του ανώτερου αναπνευστικού όπως : Ο αλλεργικός χαιρετισμός, Το αλλεργικό ή αδενοειδές προσωπείο, Οι αλλεργικοί κύκλοι, Η αλλεργική πτυχή, H γραμμή του Dennie, και οι ανωμαλίες της στοματικής κοιλότητας και των οδόντων.
Συνυπάρχουσες παθήσεις
Το αλλεργικό βρογχικό άσθμα είναι η συχνότερη πάθηση που συνυπάρχει με την αλλεργική ρινίτιδα.
Επίσης δύναται να συνυπάρχει με μία πληθώρα νοσολογικών οντοτήτων οι οποίες προκύπτουν ως αποτέλεσμα της αλλεργικής ρινίτιδας. Κάποιες από αυτές είναι η ρινοκολπίτιδα, η ρινική πολυποδίαση, η μέση ωτίτιδα με υγρό, οι λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος, η αποφρακτική υπνική άπνοια και οι κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες.
Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται με Βίντεο-ρινοσκόπησης με χρήση άκαμπτων και εύκαμπτων ενδοσκοπίων, τη διενέργεια αιματολογικών εξετάσεων (ειδικών και μη), οι δερματικές αλλεργικές δοκιμασίες, η ρινομανομετρία καθώς και η εκτέλεση απεικονιστικού ελέγχου (στις περιπτώσεις εμμένουσα ρινίτιδας) συμπληρώνουν το φάσμα των διαγνωστικών δοκιμασιών για την αλλεργική ρινίτιδα.
Θεραπεία
Ο στόχος της θεραπείας των ασθενών με αλλεργική ρινίτιδα είναι η επίτευξη της μέγιστης συμπτωματικής ανακούφισης με όσο το δυνατόν λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Για την αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας θα πρέπει:
Για την εποχιακή ή μη εποχιακή (ολοετής) αλλεργική ρινίτιδα ευθύνονται τα εισπνεόμενα αλλεργιογόνα. Σ΄αυτά περιλαμβάνονται οι γύρεις, τα σπόρια των μυκήτων, το τρίχωμα των κατοικίδιων ζώων και τα ακάρεα της οικιακής σκόνης. Επίσης τα ούρα ποντικών και τα παράγωγα των κατσαρίδων(κόπρανα, δέρματα, αυγά, σίελος) αποτελούν τις κύριες πηγές των αλλεργιογόνων της εισπνεόμενης σκόνης.
Λιγότερο σημαντικό ρόλο στην αιτιολογία της αλλεργικής ρινίτιδας παίζουν τα αλλεργιογόνα τροφικής προέλευσης.
Το θετικό κληρονομικό ιστορικό αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα ανάπτυξης αλλεργικής ρινίτιδας.
Η νεότερη κατάταξη της διεθνούς οργάνωσης ARIA (Allergic Rhinitis and its Impact on Asthma), η αλλεργική ρινίτιδα διακρίνεται σε διαλείπουσα όταν τα συμπτώματα διαρκούν λιγότερο από 4 ημέρες την εβδομάδα ή λιγότερο από 4 εβδομάδες το χρόνο και σε εμμένουσα όταν τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από 4 ημέρες την εβδομάδα και περισσότερο από 4 εβδομάδες το χρόνο.
Συμπτώματα
Τα τυπικά συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας είναι:
- Η ρινική συμφόρηση ή απόφραξη
- Η ρινόρροια
- Οι παροξυσμικοί πταρμοί και ο κνησμός της ρινός
Στα κλινικά ευρήματα περιλαμβάνονται και αρκετά χαρακτηριστικά σημεία της αλλεργίας του ανώτερου αναπνευστικού όπως : Ο αλλεργικός χαιρετισμός, Το αλλεργικό ή αδενοειδές προσωπείο, Οι αλλεργικοί κύκλοι, Η αλλεργική πτυχή, H γραμμή του Dennie, και οι ανωμαλίες της στοματικής κοιλότητας και των οδόντων.
Συνυπάρχουσες παθήσεις
Το αλλεργικό βρογχικό άσθμα είναι η συχνότερη πάθηση που συνυπάρχει με την αλλεργική ρινίτιδα.
Επίσης δύναται να συνυπάρχει με μία πληθώρα νοσολογικών οντοτήτων οι οποίες προκύπτουν ως αποτέλεσμα της αλλεργικής ρινίτιδας. Κάποιες από αυτές είναι η ρινοκολπίτιδα, η ρινική πολυποδίαση, η μέση ωτίτιδα με υγρό, οι λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος, η αποφρακτική υπνική άπνοια και οι κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες.
Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται με Βίντεο-ρινοσκόπησης με χρήση άκαμπτων και εύκαμπτων ενδοσκοπίων, τη διενέργεια αιματολογικών εξετάσεων (ειδικών και μη), οι δερματικές αλλεργικές δοκιμασίες, η ρινομανομετρία καθώς και η εκτέλεση απεικονιστικού ελέγχου (στις περιπτώσεις εμμένουσα ρινίτιδας) συμπληρώνουν το φάσμα των διαγνωστικών δοκιμασιών για την αλλεργική ρινίτιδα.
Θεραπεία
Ο στόχος της θεραπείας των ασθενών με αλλεργική ρινίτιδα είναι η επίτευξη της μέγιστης συμπτωματικής ανακούφισης με όσο το δυνατόν λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Για την αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας θα πρέπει:
- Πρώτιστος να αποφύγουμε τα αλλεργιογόνα που την προκαλούν. Καθόσον
- Χρήση αποσυμφορητικών του ρινικού βλεννογόνου
- Αντιισταμινικά
- Αντιλευκοτριενικά, σταθεροποιητικά της κυτταρικής μεμβράνης των μαστοκυττάρων
- Κορτικοστεροειδή. Οι παραπάνω κατηγορίες φαρμάκων χρησιμοποιούνται κατά περίπτωση είτε ως μονοθεραπεία, είτε σε συνδυασμό
- Ανοσοθεραπεία για τους ασθενείς που είτε δεν ανταποκρίνονται στην φαρμακευτική αγωγή, είτε παρουσιάζουν έντονες ανεπιθύμητες ενέργειες
►▼
Βραχνάδα - Βράγχος της φωνής
Η φωνή παράγεται με τις κινήσεις των φωνητικών χορδών, που βρίσκονται στον λάρυγγα. Το πιο συχνό σύμπτωμα από παθήσεις των φωνητικών χορδών είναι η βραχνάδα.
Οι πιο συνηθισμένες παθήσεις των φωνητικών χορδών που προκαλούν βραχνάδα είναι:
Οι πιο συνηθισμένες παθήσεις των φωνητικών χορδών που προκαλούν βραχνάδα είναι:
- Οζίδια (κάλοι)
Δημιουργούνται από την κακή χρήση της φωνής. Μπορεί να είναι ασυμπτωματικά και να βρεθούν σε τυχαίο ενδοσκοπικό έλεγχο. Τις περισσότερες φορές, κυρίως λόγο του μεγέθους τους μπορούν να επηρεάσουν τη φωνή, και χρειάζονται φωνοθεραπεία ή εγχείρηση. - Πολύποδες
Συνήθως είναι ένας ή δύο. Είναι καλοήθεις όγκοι και αν δεν υποχωρήσουν με φωνοθεραπεία και κορτιζόνη, αφαιρούνται με εγχείρηση. - Πολυποειδής εκφύλιση φωνητικών χορδών:
Η φωνητική χορδή πρήζεται σαν ένας μεγάλος πολύποδας. Συναντάνται συχνά στους επαγγελματίες φωνής όπως τραγουδιστές, δικηγόρους, δασκάλους, και σχεδόν πάντα σχετίζεται με την κατάχρηση καπνού. Θεραπεύεται με εγχείρηση - Όγκοι:
Μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις όγκοι των φωνητικών χορδών και ενδέχεται να προκαλούν διαλείπουσα ή μόνιμη βραχνάδα. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο όποιος έχει βραχνάδα, που δεν περνάει σε 15 ημέρες, να εξετάζεται οπωσδήποτε με ενδοσκόπηση - Λαρυγγίτιδα:
Πρόκειται για μια φλεγμονή στο λάρυγγα η οποία μπορεί να είναι Οξεία ή Χρόνια.
Η οξεία λαρυγγίτιδα.Πρόκειται για βραχνάδα η οποία εισβάλει αιφνιδίως μετά από κάποια ίωση και χρήζει φαρμακευτικής αγωγής και ανάπαυση της φωνής.
Η χρονία λαρυγγίτιδα προκαλείται από κακή χρησιμοποίηση της φωνής, κάπνισμα, αλλεργίες, ανεπαρκή λήψη υγρών, παραμονή σε ξηρή ατμόσφαιρα, γαστροισοφαγική παλινδρόμηση, αναπνοή με το στόμα λόγω ρινικής συμφόρησης και από τη λήψη φαρμάκων όπως τα αντιϊσταμινικά. Θεραπεύεται με απαλλαγή από το αίτιο που την προκαλεί και με φάρμακα. - Ενδοκρινολογικές Διαταραχές:
Ο υποθυρεοειδισμός προκαλεί βραχνάδα, εύκολη κόπωση φωνής και μείωση του εύρους της.
Η αλλαγή του επιπέδου των ανδρογόνων και των οιστρογόνων επηρεάζει άμεσα τη φωνή. Η γυναικεία φωνή επηρεάζεται από την περίοδο, την εγκυμοσύνη και τη χρήση αντισυλληπτικών.
Τα αναβολικά επίσης, εκτός των άλλων βλαβερών επιδράσεων στον οργανισμό, αλλάζουν έντονα τη φωνή - Προχωρημένη ηλικία:
Με την πάροδο του χρόνου δημιουργούνται φυσιολογικές φθορές στον μηχανισμό παραγωγής της φωνής. Ο βλεννογόνος των φωνητικών χορδών ατροφεί, οι μύες του λάρυγγα χάνουν τον τόνο τους προκαλώντας αλλαγή του ηχοχρώματος της φωνής. - Κατάχρηση ουσιών και φαρμάκων:
Κάπνισμα: Βλάπτει σοβαρά τον βλεννογόνο των φωνητικών χορδών Το κάπνισμα προκαλεί υπεραιμία, ελαφρό πρήξιμο και γενικευμένη φλεγμονή του φωνητικού αγωγού από τον καπνό και τη θερμότητα.
Κοκαΐνη:Η χρήση κοκαΐνης επηρεάζει το κέντρο των αισθήσεων και έτσι προκαλεί μείωση του ελέγχου της φωνής και τάση τραυματισμού των φωνητικών χορδών.
Οινόπνευμα:Η κατάχρηση οινοπνεύματος μειώνει τις ικανότητες των φωνητικών χορδών.. Το κρασί θεωρείται ότι μειώνει τις εκκρίσεις στον λάρυγγα και ξηραίνει τις φωνητικές χορδές.
Φάρμακα:Οι ορμόνες, τα διουρητικά και τα αντιϊσταμινικά έχουν άμεση επίδραση στις φωνητικές χορδές. Η ασπιρίνη, τα αντιφλεγμονώδη και μερικά ψυχοτρόπα και καρδιολογικά φάρμακα επηρεάζουν τις φωνητικές χορδές.
►▼
Πόνος στο Αυτί
Όταν πονάει το αυτί δεν σημαίνει πάντα ότι
πάσχει το ίδιο το αυτί. Λόγο της πολυπλοκότητας της νεύρωσης του, πόνος μπορεί
να προέρχεται είτε από κάποια πάθηση του αυτιού ή είναι αντανακλαστικός από την
περιοχή της κεφαλής και του λαιμού.
Αρχικά η ποιότητα του πόνου είναι σημαντικό στοιχείο και μπορεί να είναι συνεχής και έντονος, βαθύς και ενοχλητικός ή διακοπτόμενος. Μπορεί επίσης να γίνεται πιο έντονος όταν πιέζουμε το αυτί, όταν μασάμε, όταν φτερνιζόμαστε ή φυσάμε τη μύτη μας.
Αρχικά η ποιότητα του πόνου είναι σημαντικό στοιχείο και μπορεί να είναι συνεχής και έντονος, βαθύς και ενοχλητικός ή διακοπτόμενος. Μπορεί επίσης να γίνεται πιο έντονος όταν πιέζουμε το αυτί, όταν μασάμε, όταν φτερνιζόμαστε ή φυσάμε τη μύτη μας.
Όταν ο πόνος οριοθετείτε μπροστά από το αυτί, στην περιοχή του τράγου συνήθως προέρχεται από μικρό δοθιήνα(σπυρακι), ή προχωρημένη εξωτερική ωτίτιδα.
Ενώ όταν εντοπίζεται βαθιά μέσα στο αυτί ή πίσω από αυτό μπορεί να προέρχεται από την εξέλιξη κάποιας οξείας μέσης ωτίτιδας ή μαστοειδίτιδας. Και οι δύο είναι σοβαρές παθήσεις και χρειάζονται αντιβίωση και παρακολούθηση μέχρι να περάσουν εντελώς.
Και τέλος όταν εντοπίζεται πίσω από το αυτί ή κάτω από αυτό, που αυξάνεται όταν το πιέζουμε προέρχεται από εξωτερική ωτίτιδα.
Και επειδή στην ιατρική τίποτα δεν είναι άσπρο – μαύρο έτσι και εδώ πολλές φορές το αυτί πονάει αλλά όταν το εξετάσουμε είναι απόλυτα υγιές. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχουν παθήσεις που κάνουν αντανακλαστικό πόνο στο αυτί. Κάποιες από αυτές είναι:
- Παθήσεις των δοντιών ιδίως των πίσω. Οδοντογενής πόνος. Πχ. Κάποιος φρονιμίτης ή κάποιο χαλασμένο δόντι
- Αρθρίτιδα κροταφογναθικής άρθρωσης. Όταν για κάποιο λόγο η άρθρωση κουράζεται, φλεγμαίνει και πονάει το αυτί. Για παράδειγμα τριγμός δοντιών, ή κατανάλωση σκληρών τροφών ή τσίχλας.
- Παθήσεις στόματος και φάρυγγα. Η οξεία αμυγδαλίτιδα, το φαρυγγικό απόστημα, τα έλκη και οι κακοήθεις όγκοι του στόματος και του φάρυγγα πολλές φορές κάνουν πόνο στο αυτί.
- Οι όγκοι της μύτης και των ιγμορείων μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο αυτί.
- Παθήσεις του λάρυγγα κυρίως όγκοι αλλά και κάποιες λαρυγγίτιδες(π.χ. Φυματιώδης) μπορούν να κάνουν αντανακλαστική ωταλγία. Για αυτό ο λάρυγγας πρέπει να εξετάζεται πάντοτε με Βιντεοενδοσκόπηση.
- Νευραλγίες. Το Γλωσσοφαρυγγικό νεύρο, Το Ωτοκροταφικό Το Τυμπανικό πλέγμα, μερικές παθήσεις της Αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης κάνουν νευραλγία, που μπορεί να φτάσει μέχρι το αυτί.
Τι πρέπει να κάνετε ή να μην κάνετε?
- Αρχικά παίρνετε ένα παυσίπονο.
- Αν ο πόνος έγινε όταν βγήκατε στο κρύο, τα ζεστά ξηρά επιθέματα βοηθούν πολύ.
- Απαγορεύεται να ρίξετε σταγόνες από οποιοδήποτε υγρό ή φάρμακο. Μπορεί να γίνει μεγαλύτερη ζημία στο αυτί.
- Αν ο πόνος συνεχίζεται και την επομένη ημέρα πρέπει να σας δει ο ειδικός.
►▼
Ωτοσκλήρυνση
Μία από τις συχνές αιτίες βαρηκοΐας είναι η
ωτοσκλήρυνση. Ωτοσκλήρυνση είναι η παθολογική δημιουργία νέου οστού σε ορισμένα
τμήματα του μέσου ή και του έσω αυτιού, προκαλώντας αγκύλωση του αναβολέα και
συνεπώς διαταραχή της ακοής.
Εμφανίζεται συνήθως στην ηλικία 18 έως 30 ετών. Σπανιότερα μπορεί να εκδηλωθεί πριν από τα 10 χρόνια ή μετά τα 50.
Εμφανίζεται συνήθως στην ηλικία 18 έως 30 ετών. Σπανιότερα μπορεί να εκδηλωθεί πριν από τα 10 χρόνια ή μετά τα 50.
Αίτια
Περίπου το 60% των ασθενών με ωτοσκλήρυνση αναφέρουν θετικό οικογενειακό ιστορικό.
Επίσης φαίνεται να συνδέεται αιτιολογικά με μια τοπική προσβολή της περιοχής από τον ιό της ιλαράς
Και τέλος μια αμφισβητήσιμη θεωρία αναφέρει ότι η
εγκυμοσύνη επιδρά / ενεργοποιεί τους μηχανισμούς δημιουργίας της ωτοσκλήρυνσης.
Τρόπος προσβολής
Η ωτοσκλήρυνση μπορεί να προσβάλει τόσο τον αναβολέα (ωτοσκλήρυνση του αναβολέα) όσο και το έσω ούς προσβάλοντας τον κοχλία(κοχλιακή ωτοσκλήρυνση) .
Συμπτώματα
Οι ασθενείς με ωτοσκλήρυνση έρχονται στον γιατρό, καθώς προοδευτικά η ακοή τους μειώνεται η οποία αρχίζει περίπου στα 20-25 χρόνια και συνήθως συμβαίνει και στα δύο αυτιά. Το παράδοξο είναι ότι όταν βρίσκεται σε περιβάλλον με πολύ θόρυβο το πρόβλημα της ακοής του γίνεται μικρότερο, διότι τότε όλοι μιλούν πιο δυνατά. Έτσι αυτός ακούει τους συνομιλητές του και ταυτόχρονα δεν ενοχλείται από τον θόρυβο.
Συχνά εκτός από τη μειωμένη ακοή συνυπάρχουν βουητά μικρής ή μεγάλης έντασης. Σπανίως μπορούν να παρουσιαστούν ζαλάδες μικρού ή μεγάλου βαθμού ή ακόμη και πραγματικός ίλιγγος.
Διάγνωση
Θεραπεία
Η θεραπεία έχει σκοπό να βοηθήσει να ξαναβρεί ο ασθενής την ακοή του και να απαλλαγεί από τα βουητά εφόσον υπάρχουν.
Το είδος της θεραπείας εξαρτάται από την ηλικία του, τον βαθμό της βαρηκοΐας, το είδος της βαρηκοΐας και από το γεγονός αν πάσχουν και τα δύο αυτιά ή μόνο το ένα.
Εάν η ωτοσκλήρυνση περιορίζεται μόνο στην περιοχή που βρίσκεται ο αναβολέας τότε η καλύτερη θεραπεία είναι η εγχείρηση. Ανάλογα την περίπτωση μπορεί να γίνει Αναβολοτομή ή Αναβολεκτομή.
Τα αποτελέσματα της επιτυχημένης εγχείρησης είναι εντυπωσιακά και ο ασθενής ξαναβρίσκει την ακοή του στο αυτί που έγινε η εγχείρηση και τις περισσότερες φορές απαλλάσσεται και από τα βουητά.
Δεν είναι όμως όλοι οι ασθενείς καλοί υποψήφιοι για εγχείρηση και η λύση για τις περιπτώσεις αυτές είναι το ακουστικό βαρηκοΐας. Εάν το ακουστικό επιλεγεί και ρυθμιστεί κατάλληλα μετά από συνεργασία γιατρού, τεχνικού και ασθενούς τότε έχει εξ ίσου καλά αποτελέσματα με την εγχείρηση.
Περίπου το 60% των ασθενών με ωτοσκλήρυνση αναφέρουν θετικό οικογενειακό ιστορικό.
Επίσης φαίνεται να συνδέεται αιτιολογικά με μια τοπική προσβολή της περιοχής από τον ιό της ιλαράς
Τρόπος προσβολής
Η ωτοσκλήρυνση μπορεί να προσβάλει τόσο τον αναβολέα (ωτοσκλήρυνση του αναβολέα) όσο και το έσω ούς προσβάλοντας τον κοχλία(κοχλιακή ωτοσκλήρυνση) .
Συμπτώματα
Οι ασθενείς με ωτοσκλήρυνση έρχονται στον γιατρό, καθώς προοδευτικά η ακοή τους μειώνεται η οποία αρχίζει περίπου στα 20-25 χρόνια και συνήθως συμβαίνει και στα δύο αυτιά. Το παράδοξο είναι ότι όταν βρίσκεται σε περιβάλλον με πολύ θόρυβο το πρόβλημα της ακοής του γίνεται μικρότερο, διότι τότε όλοι μιλούν πιο δυνατά. Έτσι αυτός ακούει τους συνομιλητές του και ταυτόχρονα δεν ενοχλείται από τον θόρυβο.
Συχνά εκτός από τη μειωμένη ακοή συνυπάρχουν βουητά μικρής ή μεγάλης έντασης. Σπανίως μπορούν να παρουσιαστούν ζαλάδες μικρού ή μεγάλου βαθμού ή ακόμη και πραγματικός ίλιγγος.
Η θεραπεία έχει σκοπό να βοηθήσει να ξαναβρεί ο ασθενής την ακοή του και να απαλλαγεί από τα βουητά εφόσον υπάρχουν.
Το είδος της θεραπείας εξαρτάται από την ηλικία του, τον βαθμό της βαρηκοΐας, το είδος της βαρηκοΐας και από το γεγονός αν πάσχουν και τα δύο αυτιά ή μόνο το ένα.
Εάν η ωτοσκλήρυνση περιορίζεται μόνο στην περιοχή που βρίσκεται ο αναβολέας τότε η καλύτερη θεραπεία είναι η εγχείρηση. Ανάλογα την περίπτωση μπορεί να γίνει Αναβολοτομή ή Αναβολεκτομή.
Τα αποτελέσματα της επιτυχημένης εγχείρησης είναι εντυπωσιακά και ο ασθενής ξαναβρίσκει την ακοή του στο αυτί που έγινε η εγχείρηση και τις περισσότερες φορές απαλλάσσεται και από τα βουητά.
Δεν είναι όμως όλοι οι ασθενείς καλοί υποψήφιοι για εγχείρηση και η λύση για τις περιπτώσεις αυτές είναι το ακουστικό βαρηκοΐας. Εάν το ακουστικό επιλεγεί και ρυθμιστεί κατάλληλα μετά από συνεργασία γιατρού, τεχνικού και ασθενούς τότε έχει εξ ίσου καλά αποτελέσματα με την εγχείρηση.
►▼
Επείγοντα στην ΩΡΛ